Volgens de basisregel is de auteur de persoon die het werk creëerde en die de enige eigenaar is van alle rechten op het werk. Derhalve kunnen enkel natuurlijke personen auteurs zijn. Rechtspersonen kunnen niet de auteurs zijn, maar ze kunnen toch een auteursrecht verkrijgen via overdracht of licentie.
De persoon van wie de naam vermeld is op het werk, wordt geacht de auteur te zijn – tenzij het tegendeel wordt bewezen. Voor werk verricht in het kader van een arbeidsovereenkomst of “op bestelling” (ook “ingehuurd werk” genoemd), is de auteur de persoon die het werk werkelijk creëert en dus eigenaar is van alle rechten. Als de werkgever die rechten wenst te verwerven, dan moet hij dit stipuleren in de vorm van een clausule in de overeenkomst. De regels variëren van land tot land. Als de creatie in de VS bijvoorbeeld gebeurt in overeenstemming met datgene waarvoor de werknemer wordt ingehuurd of waarvoor de werknemer speciaal aangesteld is, dan is de werkgever onmiddellijk de wettelijke auteur i.e. bedrijfsauteurschap.
De ontwikkelaar van een database of zijn wettelijke opvolger – meer bepaald de werkgever van de ontwikkelaar als een overdracht van de rechten werd overeengekomen (bv. in het kader van een arbeidsovereenkomst) – is in principe de eigenaar van de rechten. De natuurlijke persoon of rechtspersoon die aan de oorsprong van de ontwikkeling van de database ligt en die de investering ondersteunt die vereist is voor deze ontwikkeling, geniet ook bescherming. Deze bescherming duurt 15 jaar en begint te lopen op 1 januari van het jaar na de mededeling van de database aan het publiek. De bescherming kan met eenzelfde periode verlengd worden als de database duidelijk verder ontwikkeld wordt.
Om toekomstige problemen te vermijden, is het ten stelligste aanbevolen om aan ontwikkelaars te vragen om een relatief eenvoudige overeenkomst te ondertekenen, waarbij ze zich ertoe verbinden om hun auteursrecht op onder hun toezicht ontwikkelde elementen op te geven.